The Lantern

Revelation of John7

και μετα τουτο ειδον τεσσαρας αγγελους εστωτας επι τας τεσσαρας γωνιας της γης κρατουντας τους τεσσαρας ανεμους της γης ινα μη πνεη ανεμος επι της γης μητε επι της θαλασσης μητε επι τι παν δενδρον

και ειδον αλλον αγγελον αναβαινοντα απο ανατολης ηλιου εχοντα σφραγιδα θεου ζωντος και εκραξεν φωνη μεγαλη τοις τεσσαρσιν αγγελοις οις εδοθη αυτοις αδικησαι την γην και την θαλασσαν

λεγων μη αδικησητε την γην μητε την θαλασσαν μητε τα δενδρα αχρι ου σφραγισωμεν τους δουλους του θεου ημων επι των μετωπων αυτων

και ηκουσα τον αριθμον των εσφραγισμενων εκατον και τεσσαρακοντα τεσσαρες χιλιαδες εσφραγισμενων εσφραγισμενοι εκ πασης φυλης υιων ισραηλ

εκ φυλης ιουδα δωδεκα ιβ χιλιαδες εσφραγισμεναι εσφραγισμενοι OR OMIT εσφραγισμεναι εκ φυλης ρουβιμ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης γαδ δωδεκα ιβ χιλιαδες

εκ φυλης ασηρ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης νεφθαλειμ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης μανασση δωδεκα ιβ χιλιαδες

εκ φυλης συμεων δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης λευι δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης ισαχαρ δωδεκα ιβ χιλιαδες

εκ φυλης ζαβουλων δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης ιωσηφ δωδεκα ιβ χιλιαδες εκ φυλης βενιαμιν δωδεκα ιβ χιλιαδες εσφραγισμεναι εσφραγισμενοι

μετα ταυτα ειδον και ιδου οχλος πολυς ον αριθμησαι ουδεις εδυνατο ηδυνατο εκ παντος εθνους και φυλων και λαων και γλωσσων εστωτας εστωτες ενωπιον του θρονου και ενωπιον του αρνιου περιβεβλημενους περιβεβλημενοι στολας λευκας και φοινικας εν ταις χερσιν αυτων

και κραζουσιν φωνη μεγαλη λεγοντες η σωτηρια τω θεω ημων τω καθημενω επι τω θρονω και τω αρνιω

και παντες οι αγγελοι ειστηκεισαν κυκλω του θρονου και των πρεσβυτερων και των τεσσαρων ζωων και επεσον ενωπιον του θρονου θρονου αυτου επι τα προσωπα αυτων και προσεκυνησαν τω θεω

λεγοντες αμην η ευλογια και η δοξα και η σοφια και η ευχαριστια και η τιμη και η δυναμις και η ισχυς τω θεω ημων εις τους αιωνας των αιωνων αμην

και απεκριθη εις εκ των πρεσβυτερων λεγων μοι ουτοι οι περιβεβλημενοι τας στολας τας λευκας τινες εισιν και ποθεν ηλθον

και ειπον αυτω κυριε μου συ οιδας και ειπεν μοι ουτοι εισιν οι ερχομενοι εκ της θλιψεως της μεγαλης και επλυναν τας στολας αυτων και ελευκαναν ελευκαναν αυτας εν τω αιματι του αρνιου

δια τουτο εισιν ενωπιον του θρονου του θεου και λατρευουσιν αυτω ημερας και νυκτος εν τω ναω αυτου και ο καθημενος επι τω θρονω του θρονου σκηνωσει επ αυτους

ου πεινασουσιν ετι ουδε διψησουσιν ετι ουδ ου μη πεση επ αυτους ο ηλιος ουδε παν καυμα

οτι το αρνιον το ανα μεσον του θρονου ποιμαινει ποιμανει αυτους και οδηγει οδηγησει αυτους επι ζωης πηγας υδατων και εξαλειψει ο θεος παν δακρυον εκ των οφθαλμων αυτων