Oppida fessa.
Dulce solamen miseris ministrans Horridam pestem famis amputavit, (3, 18)
Barbara plures feritate victos (8, 9, 10, 19)
Solvit ab hoste.
Magne confessor, humilis magister, (36)
Tu quidem normam monachis dedisti, (4, 9, 39)
Calle demonstrans sobrio sequaces
Scandere celum. |123
In tuis sacris manibus refulsit (13)
Celitus lumen, refluensque crevit
Ad tuos haustus olei liquamen (28)
Fontis ad instar.
Condolens cunctos inopes fovebat, (17)
Languidos sanans relevabat aegros: (6, 14,
Omnis accedens salubrem medelam 33, 34, 38,
Sumpsit ab illo. 39)
Tuque Sylvinum loculo jacentem, (16)
Fratribus coram precibus peractis,
Morte devicta redire fecisti ad
Gaudia vitae.
Cereos flamma fidei cremante (11)
Arguit sanctus pater infideles:
Nosque flammescunt deitatis igne
Algida corda.
Cujus ad funus veniens sacratum