346,4. συνέβη πολεμῆσαιτὸνβασιλέα] Exumitarum re gis in Homeritas bella victoriamque perstringit Procopius lib. 1 de bello Persico. ipsorum, quos Auzumitas nuncu pat, et hostium Homeritarum regionem , adiacentes populos, civitates, maria, et quae narrationem hic factam sunt conse cuta posteris temporibus, longe lateque prosequitur. quare ad superiores annos et imperium Iustini revocandam nullus dubitabit, qui eam apud scriptorem eius regionis et gesto rumtestemaselectamvoluerit. aquointerSymeonisMe taphrastis vitas translatam,in 24 Octobris diem Surius re posuit. 347, 14. xéoμov ern] ad istius canonii marginem lego in Barb.cod. verba haec: ἐν δὲ τῷ ἀντιγράφῳ ἣνἀντὶ τῆς Ῥώμης τὰ Κωνσταντινουπόλεως ἔτη τε καὶ ὄνομα ἐκτὸς Ῥ ώ uns transposito nimirum postCP.episcopi papae nomine, et in canonii loculis hoc sextum, illo quintum ordinem o b tinente. Ibid. 16. καὶ τῷ αὐτῷ ἔτει ἐπληρώθη] Suidas v.Ἰου otiviavós. et Procopius de aedif. Iustin. orat. 2. Ibid.13. naviorηý dáλaooa] hanc maris exaestuatio nem reponit Procopius lib.de bello Gothorum 3 ad 17 Iu stiniani annum , qui a Septembri decimum octavum sub intrat. Ibid. 20. χειμερία πολλή ] χειμών scripsit Cedrenus. 444 IN THEOPHANEM xumitae, perveni. de illis Baronius ad annum 522 et 542. haec olim regum Aethiopiae regia, ut aedificiorum et ampli tudinis reliquiae fidem astruunt. pyramides quippe sexdecim vel septemdecim uno solidoque lapide excisae visuntur inter antiquas aedes de gloria c u m Aegyptiacis contendentes, quas veterum regum Mausolaea fuisse crediderim. his proxime lapis erectus cubitorum novem latitudinis, Graecis Latinis que litterispenecorrosis insculptus,acfoedusinitum pacem que cum Romanis Aethiopibusque Iustini aetate compositam, legentibus facile demonstrans. de istis Procopius de bello Persicoantelib.1,finem. HeliodorusAethiop.lib.ult. Ibid. 17. ὁ λεγόμενος Αὐγουστεύς ] Αύγουστεύς , ipsa statua: AvyovoTetov forum, et locus in quo erecta. Proco pius ibidem. 348,11. πνεῦμα ἔχειΠύθωνος]hocest,πυθομάντιν, καὶ τοῖς πυνθανομένοις μαντευόμενον,pythomantem , et sci scitantibusdivinantem. HieronymusinEzech.cap.14vocat Pythicum spiritum.
NOTAE. 445 pluvia magna redditur ab Anastasio, quem sequor, et conti nuum pluviae profluvium verti. z u a v a namque recentiores Graeci vocant imbrium copiam : et ex gelu sive frigore, non aeque ac pluviis inundantibus et continuis frumenti vinique penuria solet emergere. 349,1. διαστροφὴ περὶ τοῦ ἁγίου πάσχα] locum istum pro textus brevitate caliginosum, superfuso quoque Scaligeri errore redditum obscuriorem in bono lumine positurns P e taviùs, ubi patentes radios effulgere censuit, in oppositum obicem eteius umbram incautus inciditProtheoria ad notas in Nicephorum, et de doct. temp.lib.4 cap.24. lucem ita que reperit, verum umbram non effugit penitus. illustravit sane τὴν διαστροφὴν τοῦ ἁγίου πάσχα · immutationem , dicam potius, quam cum Anastasio et miscella sancti paschatis ever sionem, vel cum aliis ordinem perversum. none Nicaeno una cum Iudaeis et quartadecimanis sacrum pascha celebrare Christianis nefas sit, et quarta decima luna in diem dominicum incidente , in alium sequentem paschale festum remitti conveniat: anno Iustiniani decimo nono, die dominico et luna quarta decima concurrentibus , ac simul in Aprilis diem primum incidentibus, paschalem celebrita tem , ne Iudaeis et quartadecimanis ecclesia consentiret, in diem alium dominic. qui Aprilis octavus numeratur trans ferri oportuit. prorogata vero paschatis solemnitate, cum carnisprivium subinde protelari deceat, utroque Iustiniani edicto, in hebdomadem aliam dilato, populus, ut iussus fue rat, paschatis peregit festum ; carnisprivium autem ex imp. sancito die tantum undecimo statuendum , quasi pascha k a lendas Apriles occupasset, die Februarii quarto obivit: atque ita hebdomade una, plus quam par foret, aut exigeret eccle siae lex,ieiunasse repertus est. haec,ut Petavio,ita mihi textus illustratiarridet expositio:quae sequitur apud eum locis m e moratis de Graecorum quadragesimali ieiunio observatio,mihi veritatique penitus adversatur.sciendum est, inquit posteriore loco,Graecos quadragesimalesuum tempus,et non inirea dominica sexagesimae, diebus ante pascha 56 , ut ex Maximi computo,etAlbinoFlaccolib.de div.offic.cap.de septuag. liquet, cuius instituti ea ratio est. cum enim Graeci , ut et Occidentales (sic quippe legendum puto , non Orientales) 40 solidos dies ieiunio dicare statutum habeant : ac neque d o minicis diebus neque sabbatis, uno excepto paschali ieiunare soleant: necesse est ut initium τῶν ἀποκρεωσίμων ἡμερῶν antevertant. nam Romana ecclesia τεσσαρακοστὴν suam in cipit a dominica prima quadragesimae,quae ab dominica quin quagesimae proxima est. ab hoc vero die ad sabbatum m a nam cum ex ca
446 IN THEORHANEM gnam inclusive dies sunt 42, ex quibus sex dominicis avŋ OTEVTOIS expunctis, reliqui sunt dies 36 ieiunio dicati (nam sabbatis ecclesia Occidentalis ieiunat); quare ut 40 dies v ý oriμo confiant , ieiunii caput antevertitur , et a fer. 4 ante dominic. quadrag. initium repetitur. at vero Graeci , qui ex 42 illis diebus , non sex, sed duodecim eximunt (neque enim sabbatis ieiunant) cum 30 solum dies ieiunio consecra tos residuos habeant, decem reliquos ex anterioribus hebdo madis compensant. itaque solidas duas adiiciunt, et primam dominicam , quam ἀπόκρεων, vel ἀποκρεώσιμον νocant,sta tuunt in dominicam sexagesimae, a qua ad sabbatum paschale dies sunt 56 anоxpeάσuoi,exemptis dominicis octo,et sab batisseptem,reliquisuntdiesandourol41. quippesabbato magno, uti dictum est, ieiunant Orientales. quamobrem d o minica prima , quam nos sexagesimae nominamus, a Graecis ἀάπлοоκxρQεεώσшιαμοоς 8ἑο0ρ0τTὴ dicitur. haec ille subtiliter: at quam Graecorum gestis et dictis absona paucisdiscutio. in Grae corum aeque ac Latinorum ieiuniis ciborum quantitatem, qualitatem , et dies quibus ciborum abstinentia praecipitur, observari necesse est. uovoqayiav, unicam comestionem ad vesperiam tantum olim concessam ipsi fatentur : at nunc post meridiem confestim decantatis vespertinis officiis, et praeconsecratis sumptis mysteriis, circa h o r a m a meridie s e cundam ex ecclesiae permissu cibo corpus possunt reficere. Enoogayia apud eosdem intemerata usque in hodiernum diem perseverat, eaque non carnes modo et lacticinia repudiat, sed pisces etiam perfectos (ut conchylia polypodesque exsan gues excipias) perfectos dico, quibus inest sanguis,oleumque ipsum per quadragesimam execratur: adeoque completum illis est ieiunium piscium et olei abstinentia. quoad ieiunii quadragesimalis tempus ; illud si proprie rigideque observes, ex proprio ipsorum sensu sex et triginta diebus cum medio absolvitur: si rigorem paululum relaxes, ad dies sex et q u a draginta , vel etiam ad octavum supra quadragesimum a s cendit, ad sextum et quinquagesimum, ut vult Petavius, n u s quam. attenta corum consuetudine,quae dictorum est ob scuritas, dissipatur. dominica , quae Latinorum est sexagesi ma, Graecis κρεωφάγος, alias, ἀπόκρεως, et ἀποκρεώσιμος nuncupatur , quod in ea carnes adhuc comedere liceat, et eadem elapsa carnium praecipiat abstinentiam. porro a n o XOES oor haud magis apud Graecos celebratur, quam in Latinorum ecelesiis carnisprivii rubris licet characteribus in diario notati festum. dies illi sex sexagesimam nostram, et Graecorum anoxoewv excipientes lacticinia, caseum, ova illis apponi permittunt, etiam feria quarta et sexta ieiunio dica NOTAE 447 tisdicbus,dequibusiterum sermo. sequiturdominicano bis quinquagesimae , Graecis τυρινή , sive τυροφάγος in e c clesiasticis officiis vocata, quod per eam totam cascum et ova permittat ecclesia, illisque in ea comestis, sequutura mox quadragesima illis omnino perpetuum vale dicendum instet. feria secnnda sequens ieiunium quadragesimale ἐγκαινιάζει, et ab ea non casei modo et ovorum , sed piscium quoque et olei interdicitur usu, sabbatum tamen et dominicae ea severa eximuntur lege , et oleum in eis indulgetur solum : die vero dominicae incarnationis, quae alias annunciatio ε v αγγελλισμός, et βαΐων palmarum festo , pisces quicumque ut et oleum nusquam denegantur. quare relicta annunciationis, quae modo quadragesimamsubit,modo abearemotaest,ce lebritate, mente quoque remotis sabbati dominicisque diebus, quibusoleidaturfacultas,sitamen sabbatummagnumpa schatis pervigilium (est enim dies ille magnus sabbati ex s a cris canonibus) dempseris , rigidi strictiorisque ieiunii q u a dragesimalissex ettriginta diescolliguntur:quinquenimi rum,hebdomadum septem unaquaque, qui triginta quinque conficiunt, alter sabbati magni, qui sextum addit,paschalis que noctis ea pars media,quae auroram, ante quam ieiu nium abrumpere non licet, respicit: ex quibus cunctis apud Graecos ieiunium quadragesimale austerius non nisi sex et triginta diebus cum aliquota septimi parte censendum est. ac ne figmento mihi praemissa expositis vertatur, Matthaei Blastatis canonistae Graecos inter celebratissimi cap . 5 E l e menti T. superea rescriptam proferosententiam. σημείωσαι ταῦτα,inquit,ἅπας ὁ παλαιὸς νόμοςτοῖς ὁρατοῖς ἐκπαιδεύειν εἰώθει τὴν τῶν ἀοράτων κατάστασιν ,καὶ τοῖς σωματικοῖς τῶν πνευματικῶν πραγματεύεσθαι τὴν διόρθωσιν. πρὸς δὴ τοῖς ἄλλοις καὶ τὰς τῶν ὑπαρχόντων δεκάτας τῷ θεῷ καθιε ροῦν τοῖς παλαιοῖς ἐτησίωςπροστέτακτο. τὰ δὲτυπικῶς παρ' ἐκείνοις τελούμενα , μυστικῶς ἡμῖν ἐκλαμβάνεται. ἡ γοῦν θείᾳ τῶν ἀποστόλων λογὰς μὴ καταλύειν, ἀλλ' ἀναπληροῦν,κἂν τούτῳ ἔνδεον ἐγνωκότες τὸν νόμον , οὐκ ἐπικαίρων παραγμάτ των,ἀλλὰ τῶν ἡμερῶν τῆς ζωῆς ἡμῶνἑκάστης τοῦ ἐνιαυτοῦ περιτροπῆς τὰς δεκάτας καθιεροῦν τῷ θεῷ τεθεσπίκασιν· ὡσὰν διὰ τῆς ἐν αὐταῖς σπουδῆς , καὶ θερμοτέρας μετανοίας, τὰ παρ' ὅλον ἐνιαυτὸν τῆς ψυχῆς ἀρρωστήματα σὺν θεῷ βοηθῷδυνηθείημενἐξιάσασθαι·τὸ δεκατὸν δὲτοῦἐνιαυ τοῦτὰςτῶννηστειῶνταύταςἡμέραςεἶναιφαμέν· αἱγὰρ ἑπτὰ τούτων ἑβδομάδες χωρὶςτῶν σαββάτων,καὶ κυριακῶν ἡμέραι γίνονται πέντε πρὸς ταῖς λ , προστιθεμένου δὲ καὶ τοῦ μεγάλου σαββάτου , καὶ τοῦ ἡμίσεος τῆς λαμπρᾶς καὶ φωτοειδοῦς νυκτός, ἡμέραι γίνονται λς , καὶ ἡμίσεια , τὸ δ ε κατὸν ἀκριβῶς οὖσαι τῶν τξέ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἡμερῶν. τῶν γὰρ τριακοσίων τὸ δεκατόν, τὰ τριάκοντα· καὶ τῶν ἑξή κοντα, ἕξ' καὶ τῶν πέντε τὸ ἥμισυ. haec tibi observan da. lex tota vetus visarum ope rerum aliarum a visu r e motarum conditionem quondam edocere solebat, et per c o r porearum usum spiritualium dispositionem rectam sibi c o m parare. intercaeteraveromaxime,facultatumdecimasan nis quibusque redeuntibus deo offerre in praecepto fuit. quae porro ab ipsis in figuris peracta, mystice a nobis excipiuntur. verum cum sacer apostolorum coetus haud legem solvere, quinimmo eam adimplere sibiproposuisset,nonfluxarum re rum, sed ipsius vitae nostrae decimas singulis annorum perio dis deo consecrandas sanxerunt: ut studio per eas exhibito, poenitentiaeque fervore contractas toto anni decursu infirmita tes, opitulante deo , curare possemus. hos vero ieiuniorum dies partem anni decimam in sese includere praedicamus. hebdomades siquidem eorum septem, sabbatorum et dominica rum diebus exclusis, quinque ac triginta dies componunt:si vero magnum addideris sabbatum, ac illustris et luciformis noctis partem mediam , triginta sex et medius constituentur dies, qui trecentorum sexaginta quinque totius anni dierum ex aequo pars decima sunt agnoscendi. trecentorum enim pars decima, triginta : sequentium sexaginta, sex : residuorum quinque, unius medium existit. diebns istis sex et triginta adde sabbata quinque , et dominicas totidem, quibus oleum comeditur (sabbatuin enim magnum rigorem ieiunii servat, palmarum vero dominica piscium esculentis austeritatem r e mittit) Graecorum quadragesimam sex et quadraginta dierum numero conflatampercipies:diemquequadragesimae primum ac purum illius exordium feria post quinquagesimam secunda, quam illi ex ciborum defaecatasumptione καθαρὰν δευτέραν nominant , constitues. dominica porro quadragesimae illis pariter cursus quadragesimalis prima est inter dominicas, et opodožías nomen obtinet, eiusdem licet stadii gressus, hoc est, dies sitseptimus : primus quippe tvoriv, quinquagesimam intellige, sequitur. argumentum profert Graecum evangeli starium,seuliberevangeliorum,quo post xviaxηv τvoogá γον occurrunt εὐαγγέλια ἀναγινωσκόμενα εἰς τὰς παννυχίδας τῆς πρώτης ἑβδομάδος τῶν νηστειῶν, evangelia legenda in v i giliis, id est, in vesperis primae ieiuniorum hebdomadis : tum vero τῇ δευτέρᾳ ἑσπέρας · τ ῇ γ', τῇ δ', τῇ ε, τῇ παρασκευῇ , τ oаßßáryεσnέoas.feria2345.parasceue,sabbatoad vesperas:ac demum κυριακῇ πρώτῃ τῶν νηστειῶν.prima ie in ter eorumdum officia Damascenus studites sermonem habet, iuniorum dominica:qualib.,quithesaurusinscribitur, 448 IN THEOPHANEM
δι ̓ ἣν αἰτίαν παρελάβομεν τὴν ὀρθοδοξίαν ἐπιτελεῖν τῇ π ρ ώ τῇ κυριακῇτῶνἁγίωννηστειῶν·οb quamcausamorthodoxiae celebritatem prima ieiuniorum sanctorum dominica peragere accepimus. a Tyrophago itaque sive a casearia dominica, non and τs aлóżowo, quae praecedens est, et carnispriviiGrae cum quadragesimam exordium sumere censebis: cum inter utramque, carne sola prohibita, etiam quarta sextaque feriis (quas canon apostolicus 65 ieiunio dedicat) a caseo ex sancti Nicephori patriarchae indulgentia sumendo non sibi tempe rent , teste horologii , sive diurni sacro typo in protheoria ad notas in Nicephorum a Petavio relato: εἰδέναι χρὴ ὅτι τῇ τετράδι καὶ παρασκευῇ τῆς τυροφάγου μετὰ τὴν ἐννάτην ἐσθίομεν τυρὸνκαὶ ὠά, διὰ τοὺς Ἰακωβίτας,καὶ τετραδίτας, κατὰ τὸν κανόνα τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Νικηφόρου τοῦ Κ Π . sciendum feria quarta et parasceve post caseariam dominicam nona dicta, caseum et ova nos comedere propter Iacobitas, et tetraditas ex canone S. P. N. Nicephori episcopi C P . cete rum qua ratione numerus quadragenarius mystice et figurate in ieiunio sit attendendus exponit Blastares loco supra m e morato. Ibid.9. καὶὁπάπαςΒιγίλιοςπαρεγένετοἐνΚΠ.]idem. papa Vigilius ingressus est C P . 8 kal.Febru. Ibid. 10. ὑπισχνεῖτο ποιεῖν ἑνωσιν] Facundus Hermia nensis contra Mocianum :quoniam occulta eius ante iudicium pollicitatio tenebatur, in qua se spopondit eadem capitula d a mnaturum, etc. infra. de ipsius episcopi Romani chirographis, etc. necessarium duximus non tacere, etc. eadem Liberatus breviarii cap. 22. Ibid.12. ὡς ἐπαρθέντα] correctius ἐπαρθείς. voces ab Anastasio in excerptis omissae. forsan ab aliquo additae. suaviter interpretandae. tanta animi fiducia usus, eo se ani m o extulit: adeo animatus est. displicet quippe ex Graeco Nicephori haec versio. eo insolentiae progressus est. Ibid. 13. ἀκοινωνησίαν δ'μηνῶν] FacundusHermianen sis lib. 4. sed ecce iam veniens ex itinere (Vigilius) quod ei videbatur edixit, etfacti huius auctori (Mennae) correctionem tumultuariae suae transgressionis indixit, etc. contra Mocia n u m : propter quod illos qui talibus communicaverant, veniens in regiam civitatem a communione suspendit. videndus Sir 29 NOTAE. 449 349,8. паεp9n Poun] Pseudo-Marcellinus ad Justiniani annum vicesimum. Totila dolo Isaurorum ingredi ditur R o m a m die 16 kal. Ianu. ac evertit muros, domos ali quantas igni comburens, ac omnes Romanorum res in praedam accepit, etc. Theophanes 11.
mondus in notis, et in synopsi chronica ad easdem notas adiecta. illustrissimus quoque de Marca archiepiscopus T o losanus, dissertatione in epistolam decretalem Vigilii papae. 350 , 13. ἐγένοντο σεισμοί ] de quibus superius ex P r o copio et Agathia. Ibid. 18. τῷ δ ̓ αὐτῷ ἔτει, μηνὶ Ἰουνίῳ] anno belli Gothici decimo quarto ait Procopius lib.1. de eiusdem obitu verbis ultimnis lib. 2 de bello Persico. 351,8. προκένσου δὲγενομένου] comitatum,obsequium, ac processum regium nemo dubitabit, qui chronici CP. sententiam attendet: ὁ ἅγιος Ἰωάννης,καὶαἱ ̓Αρκαδιαναὶ παρὰ ̓Αρκαδίου ἐκτίσθη ἐπιλεξαμένου καὶ ἐκ τῶν πολιτῶν χιλιάδας ἓξ ὀψίκιον εἰς τὰ πρόκεισα αὐτοῦ, ἤως μεταστάσι μα. S.Ioannis templum, etthermae Arcadianae ab Arcadio sunt conditae, imperatore ex civibus millia sex sibi deligente in obsequium cum per urbem procederet. de Arcadianis satel litibus, et obsequio ex eis composito ad Arcadium superius. Ibid.9. ἐντῷἙβδόμῳ] Hebdomus CP.suburbiumad Orientem:dequo Gylliustopogr.CP.lib.4cap.4,exPro copio de aedif.Iustini orat. 2. 450 IN THEOPHANEM 349, 19. Σεργίου τοῦ μάρτυρος μονῆς τῶν Ὀρμίσδου ] originesCP. τὰ καλούμενα ̓Αρμάσδου λιμὴν ἦν μικρός ᾧ ὁμέγας Ιουστινιανὸς ἐχρημάτισεν , ἐν αὐτὸνκοιτῶνα,(legoκτη σθῆναι ναὸν) καὶ ὠνόμασε Σέργην καὶ Βάκχον. ἕτερον ἀποστόλων· ὅτε τὸν χρησμὸν δὲ ἔλαβεν ὑπὸ κάτω τῶν βαθμί δων, ὅτε τὴν σφαγὴν ἐποίησεν εἰς τὸ ἱππικόν λιανοῦ λιμήν, ὅτι ὁ κτίσας . ἐκλήθη Ἰου αὐτὸς οὕτω ἐκαλεῖτο, locus Ar masdi nomine vocatus, angustus portus, in quo magnus Iusti nianus templum aedificari iussit, et Sergii Bacchique dictum voluit: aliud quoque apostolorum cum infra gradus monitum accepit (a Belissario ne fugiens mari se committeret, de quo Theophanes ad annum 7) quando caedem ac stragem in circo edidit. portus Iuliani nuncupatus condidit nomen est: id enim fuit eius . dissolvunt haec verba qui quam Baronius ad annum 552 num . 17 conglobat obiectionem : quod phanes nimirum ad Sergii Theo , ipse Vigilius ad Petri sacram dem asylum quaesivisse ae scribat: quae sane difficultas nulla est, cum eodem in loco Sergii etapostolorum rum ab eo quod Constantinus (aliud nimi extruxit) templum fuerit a I u stiniano conditum : de quibus Procopius de aedif. Iustin orat. 2, et copiose et graphice Gyllius topographiae . CP.lib. 2 cap.10. locus conditus esset, gaudebat uterque asyli privilegio, quod . a Iustiniano
NOTAE. 451 351, 9. βεστήτορες] Cedrenus βεστιαρῖται, rei vestia riae ministri: de quibus Pancirollus ad notitiam imperii cap. 81. Ibid. 12. μηνὶ ̓Απριλλίῳ , ἰνδικτιῶνος δ ́] adstipulabitur Theophani additamentum Marcellinum, si Narsem hoc anno missum, succedente bellum confecisse intelligas. 353, 9. verovao τà lyraivia] de templi huius situ, conditu , eius causa , reliquiis , et variis ad illum eventibus Procopius orat. 2 de aedif. Iustiniani. Ibid. 20. Εὐτύχιος ὁἀποκρισιάριος ̓Αμασίας]Eutychii Amaseni episcopi ad synodum CP. procuratoris, sive legati promotionem et gesta refert Eustathius apud Surium 6 Aprilis. Ibid. 19. r de Maori unvi] alia ad rem praesen tem spectantia refert Procopius de aedif. Iustiniani orat.2. 352, 6. γέγοναν] ita vulgaris lingua vice γεγόνασι. ter minatione nimirum aoristi praeterito attributa. Ibid. 16. τῷ δὲ Ἰουλίῳ μηνί] varios et ingentes per Phoenicem terrae motus, quibus Berytus, et aliae civitates corruerant , describit Agathias lib. 2 et maturis iam frugi bus, prout τῷ Ἰουλίῳ μηνὶ contigisse narrat. Ibid. 16. véwar] ecclesia dedicata fit eiusdem avoi E s , et orationis in ea faciendae permissus. euchologium ubi de templi dedicatione. 354, 1. καὶ τῷ Αὐγούστῳ μηνὶ ἐπινίκια ἦλθεν] addi tamentum Marcellini ad annum Iustiniani 25. Procopius lib. 3 de bello Gothorum ad finem. Ibid.6. ovv tą Siatidą zaunλavziq] alterius Gotho rum regis Theodati nimirum pileolum diákov expressum habes in numismatis forma apud Baronium ad annum C. 534 num . 72,καμηλαυκίου significatum reddit κίδαριν ,περίθεμα κεφαλῆς, σκιάδιον, πιλίδιον. beda de tabern, lib. 3 cap. in m o d u m cassidis extenditur supra summitatem capitis. ori x a h v Ta aveva, interpretatur illustrissimus Trapezuntinus prac sul: etymon retulimus ad euchologium. Ibid. 11. γέγονεν ἡ ἁγία καὶ οἰκουμενική ] chronicon Alexandrinum eodem anno synodum habitam testatur : de qua Euagrius lib.4, Matthaeus Blastares de huius, et alterius ad annum Justiniani decimum conventibus habitis ita loquitur in prooemio nomocanonis, ἡ ἁγία πέμπτη σύνοδος πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν θεοφόρων πατέρων συνδρομῇ ἐκρατύνετο· ὧν ἡγοῦντο τὰ πρῶτα μὲν Μηνᾶς , εἶτα Εὐτύχιος ἐκ διαδο
γῆς τοὺς ἀρχιερατικοὺς τῆς βασιλευούσης ἰθύναντες οἴακας. sancta quinta synodus centum sexaginta quinque deiferorum patrum coetu coacta est: quorum duces fuere primo Menas, deinde Eutychius clavum pontificium regiae urbis ex succes sione gubernantes. 354, 16. ἐν τῷ Ἰλλυρικῷ ἐτελεύτησεν] anno succedente, ut vult Marcellini additamentum. 355, 9. oi de Malvi åderηouvres] Procopius lib. 2 de bello Persico, Agathias lib. 3. Ibid. 14. ἐν τῇ συνάξει τῇ ἁγίᾳ τοῦ Ὅρου] Barberinus codex legit τῆς ἁγίας τοῦ Ὅρου. Peyrezianus, τῆς ἁγίας Evoquias Tov "Ooov. locus itaque corruptus iterum inter polatur τῆς ἁγίας Εὐφημίας τοῦ Ὀλυβρίου. aedes quippe Euphemiae CP.dicatas tres reperio, 1. in Hippodromo,2. ad Petram, 3. Olybrii nomine. haec a Thecla Eudoxiae filia fundari coepta , ab Olybrio magistro , ne ruinas potius quam aedificium promitteret, omni lapidum et marmorum ornatu postmodum absoluta fuit, et amplis opibus dotata, origines Constantinop. Ibid. μηνὶ Ἰουλίῳ, ἰνδικτιῶνος δ ́] Iudaeorum defectio nem geminam sub Iustiniano memorat chronicon Alexandri n u m pagg. 754 et 775. consulendus Procopius de aedif. I u stiniani lib.5. videndus pariter Marianus Scotus ad an.531. Ibid. 17. Movoovvių tą vnúoxy] ad quem novella 134 scripta est. 452 IN THEOPHANEM 356,2. insequebantur ἐν τάξει Πρασινοβενέτων , hi vero in Prasinos insurgentes mutuis cae dibus per civitates nonnunquam sanguine cuncta foedabant:ita Judaei et Samaritae Christia se conficiebant, et civium nos in Palaestina ad necem quaerentes, his vitam et religio nem tuentibus, bellum civile et utrique parti exitiosum citaverunt ἐν τάξει Πρασινοβενέτων e x . ] ut Prasini Venetos Ibid. 19. ἐγένετο σεισμὸς φοβερός] quem Agathias m e morat lib. 2 et ad quem , nonnullaque praesenti anno gesta Iustiniani imperii vicesimum et octavum subiungit. 357,7. εἰς τὴν μνήμην τῆς κόνεως] nomen appellativum existimo Tó,xóvεws, etpulverem significare:quod ex variis lectionibus, quibus etiam xóvns in Vat. legitur, eiusdem apud recentiores significantiae, colligo. erit itaque u v u n ins x o Vεws , sive xóvns pulveris olim e caelo decidentis, ut etiam terrae motus celebratur, memoria , videbis historiam ad a n num Leonis 17 pag. 103.
NOTAE. 453 357, 14. μηνὶ Ὀκτωβρίῳ ἡμέρᾳ ἕκτῃ] motum illum ample describit Agathias lib. 5 sub initium . 358, 1. ἀπὸ τῆς Χρυσῆς πόρτης] de his CP. locis Gyllius in topog.CP.et origines ipsae CP. bid. 7. Ἰουκαρδιανῶν] Ἰουκουρδιανῶν habent Barb. et Peyrez. codd. καταχρηστικῶς forsan ̓Ιουκουνδιανῶν vice, de quibus Procopius orat. 1 de aedif. Iustin. βασίλεια ἀλλαχόθι δεδημιούργηκεν αὐτὸς καινουργήσας,ἔν τε τῷ Ἡραίῳ καὶ ̓Ιουκονδιάναις ταῖς καλουμέναις. palatia construxit ipse ibi a fundamentis in Heraeo et Iucundianis ita vocatis. 359,4. εἰσῆλθεν ἔθνος ἐν τῷ Βυζαντίῳ] Avares sunt Scythae , sive Hunni Asiatici Boreales supra Iberos, Colchos, siveLazos,etAlanos,quorum patriam,mores,legationem, et eius causam exprimit Menander protector in legationum e x cerptis editionis Regiae pag. 99 , ex quo haec Theophanes. legendus Euagrius lib. 5 cap . 1, maxime vero Simocatta lib. 7 cap.8. Ibid. 7. πρανδίοις] monachus Sangallensis lib.2 deC a rolo Magno. cum tenuissimas illas pelliculas, vel tenuiores brandeas extrahere cepissent. Constantinus Porphyrog. de admin. imp.cap.6. βλαττία,πράνδια, χαρέρια,σήμεντα. blattia, zonae,armillae, sementa.glossae Isidori.prandeum, genuszonarum. hicitaquetenuisvittaest,sivefasciolaca pillis reviciendis idonea. in hunc usum et finem σειρὰς χρη σῷ διαπεποικιλμένας, catcnulas auro variegatas accipiunt le Ibid. 21. κιβούρια] κιβώρια nonnunquam reperies, ve lut pag.succedente,quae monumenta,vel templa,ex trans latitio usu, Meursius haud satis apte interpretatur. κιβώ ρίον, ornatus est altaris, trullus nimirum eidem impositus, et columnis quattuor ad eius angulos erectis in altum suffultus: ex quo θυσιαστήρια et κιβώρια consociat Theophanes. Ger manus inmystag. οἱ ἅγιοι πατέρες ὡς οὐρανὸνμὲν τὸ ἐπά νωθεν τῆς ἁγίας τραπέζης ὠρόφιον ἀπαρτίζουσιν· ὡς ὅλην δὲ γῆν ὁρίζονται τὸ ὑπὸ τεσσάρων κιονίων, τοῦ εἰρημένου κι βωρίου, συγκλειόμενον. fornicem , qui supra mensam sacram eminet, velut coelum , sancti patres construunt : terram vero mente definiunt, quod quattuor columnis eius conclusum est, et ciborium appellatur. Codinus in descriptione templi sanctae Sophiae. ἐποίησε τὸ κιβώριον,καὶ τοὺς κίονας ἐξ ἀργύρου, καὶ χρυσώσας αὐτά· καὶ τὸ μῆλον,καὶ τὰ κρίνα,καὶ τὸν σταυ μὸν τοῦ κιβωρίου ὁλόχρυσα. ciborium, etei subiectas colu mnas exargento conflavit,etauro decoravit:ponum etiam,et lilia, etcrucem ciborii ex auro puro confecit. plura de ci borio in euchologicis.
454 IN THEOPHANEM gati apud Menandrum citatum pag.100 ac inferius pap.102. καλώδια χρυσῷ διαπεποικιλμένα εἰς τὸ εἵργειν τὶ τῶν ἀ π ο διδρασκόντων ἐπινενοημένα.funiculos (armillas absone reddi dit interpres) auro implexos, quibus quod fluxum est,vagum, et volitans innectitur. quale togarum sinus, cincinni capillo rum,laxaevestes,etc. interpresiterumperabsurde:uteos a se deficere impediret. Corippus lib. 1 de Avarum capillis prandeo revinctis. hinc ἀκειρεκόμην ̓Αβάρων στρατόν. intonsum Abarum exer citum vocat Florilegii epigram. 16 lib.4. 359, 11. τῷ δὲ Φεβρουαρίῳ μηνί] ex Agathiae lib.5 sub initium. eodem anno , vere iam ineunte, derepente, et iterato urbem pestilens morbus invasit, etc. quo nimirum ter rae motu urbs concussa est. Ibid. 16. unvi Maiw ßdoun] sanctae Sophiae templi motu superioris anni fissuram excitatam dum repararet lu stinianus , ea contigit ruina quam breviter attingit auctor, fusius descripsit Agathias loco citato, et Procopius de aedif. Just. lib. 1 , Euagrius lib. 4 , graphice prae omnibus r e fert Codinus opusculo nondum edito de templo sanctae S o phiac. 360,9. τῷ δ'αὐτῷ ἔτειἐπανέστησανΟὖννοι,καὶΣκλά Bo ] totain historiam ordine copioseque pertexit Agathias, cuius lib.5 ea solum quae praesenti ac superiore anno con traxit Theophanes , prolixo dicendi genere recensentur , et praecedentibus ceu tempore connexis adiunguntur. Sclavos porro Agathias vocat Cotriguros Hunnos. Ibid.14. To rεiyovsAvαoтαolaxov]muriillius,longi cognomento,ab Anastasio exstructi,cuius conditum,longi tudinem, munimenta , utilitatem refert Euagrius lib. 3 cap. 38,orig.CP,Procopiusde aedific.Iustinianilib.4,Agathias, Ibid. XITOνxóμews] Chetumesum appellatAgathias.vide varias lectiones. Ibid.18. quotεvoe] ex plebeiis, rusticis, et circi fa ctionariis tumultuarium coegit exercitum. ct alii. • Colubrimodis Abarum gens nexa capillis. 361, 1. μangor Teixos] Anastasiacum , de quo nuper. Ibid. 5. τοῦ τείχους τοῦ Θεοδοσιακοῦ] muri a Theodo sio reparati ad Chrysen portam , quae Boream et Occi dentem respicit, qua barbaros expectabant irrupturos. A g a thias.
NOTAE. 455 Ibid. 12. καὶ ἐποίησεν φουσάτον] vallo se munivit. Agathias. Belissarius haud procul ab urbe ad Chetunesum (id loci nomen) positis castris, etc. 362,7. Sinovuva]Agathias.amphiprora:quae non in versa, sed transposito temone proram in puppim mutent. horum figuram exhibet Claudius Morizotus in orbe ma ritimo. Ibid. 14. ἤρξατο ὁ βασιλεὺς κτίζειν] difficilem conditu pontis molem, eiusque amplitudinem emetitur Procopius de aedif. Iustin. lib. 5, Sangarim scribit ille : Suidas Zayɣág105. 363, 1. ὅτι ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεύς] eam Iustiniani ae gritudinem, qua velut inter cadavera iacens reputatus fuerit, memorat Procopius de ipsius aedific.lib.1,annum tamen non observat:quem 34 imperii lubens annuit Baronius. Ibid.14. xovoúτwoa τns Magívns] domus,facultates, praedia hereditatis vel publicationis iure principis fisco a d iudicata rationalibus, sive curatoribus rerum privata eius gene rum domus Augustae committebantur curanda. ris fuerunt , quae Marinae Augustae Arcadii filiae, de qua chron. Alexand. ad eius annum nonum , et Antiochi sub Theodosio iuniore bonis muletati, ex superius dictis pag. 83 et Suida, iuris quondam extiterant, quorum isti celebrantur curatores.not.imp.de Antiochi domo orig.CP. 364, 7. Ζίμαρχον] Ζήμαρχος scribitur in excerptis de legationibus, ea quam Justinus misit, et τῶν πρὸς ἕω πόλεων OTQarnyós. urbium orientalium dux. 367, 4. εἰς τὸν ἅγιον Διομήδην] ecclesiam a Constan tino constructam , in qua sancta ex Hierusalem advecta H e lena reposuit. orig. C P . 361, 10. To innixоv] equos circensibus ludis peragen dis dicatos. qua dictione nulla per hoc opus frequentior. 365, 16. καὶ οὐ διηλλάγη αὐτοῖς ὁ βασιλεύς n u m ἐκ τῆς μανίας ] Iustinia gillat Euagrius solentia alteram Venetae parti plus aequo lib.4 cap.31. certe faventem su superavit Prasinorum in tumultu Tov Niza. factio i n 366, 12. ὑπὸ τῶν Οὔννων ] Persis foederatorum . de Marcello Iustiniani ex fratre nepote Procopius de bello P e r sic. lib. 2, de Vandal. lib. 1, de Goth. 3. to Butoi, porro in pluribus Codicum non reperitur maxime Palatino, P e y reziano et Vaticanis; legit Barberinum dictione una Batoino λις, Regium inter Βαισὶ et πολὶς spatium adhibet, accentu quasi foret una dictio adhibito. Anastasius solam dictionem, civitas , reddidit , tò Batoi , nimirum in eius exemplari non lecto.
456 IN THEOPHANEM 367,8. Βερωΐαν,καὶΒρίγκας]Cedrenuserrantem Theo phanem imitatusΒιρίαν,καὶΒρίγκας,exquo Brincas quan dam Italiae civitatem falso aestimat. Anastasius Theophane correctior,Veronam,et Brixiam reposuit. victoriae porro nuncium mense Novembri allatum coniicies, ac nuper obie ctam replebis lacunam , quod eundem mensem iam superius auctor citaverit, Decembrem paulo inferius designaturus sit. Ibid. 11. ἀπὸ Μελιστῶν, ἀργυροπράτης] hos aestima Trapezitas, et nummularios, rei privatae ministros,vel rei monetariae praepositos. Iustinianus enim inexplebilis avari tiae morbo laborans facile potuit aerarium administrantes in se concitare: de quo Euagrius lib.4 cap.29. historia m i scellaargenti venditores exponit τὸν ἀπὸΜελιστῶν,etap γυροπράτην. Ibid.14. πρὸ τοῦ μησεῦσαι]μησεύσειν τὸἀποδημεῖν glos sae Graecobarbarae, Portius, et recentior usus interpretatnr. Ibid. 16. Σιλεντιαρίκιν] ita recentiores dicunt κυνῆγιν, παιδίν,τραπέζιν· viceκυνήγιον,παιδίον,τραπέζιον.Σίλεν Tapinov igitur intelliges Silentiariorum excubitorum statio nem in palatio. Agxayyehov autem et"Aqua loca his nomi nibus insignita. 368, 3. λoyo97] ut hic primum scribitur, ita primum usam accepissevideturdictioAoyodέtηs,comitemreiprivatae quondam significans, quod auctoritatibus in annotationibus ad Cedrenum iam adductis , et per hoc opus sparsis d e claratur. 369, 6. γέγοναν ἐγκαίνια τὸ δεύτερον] extructa post se ditionem rou Nixu S. Sophiae aede, prima sub Justiniano facta est eius dedicatio : de antiqua quippe sub Constantino nullus hic sermo. trulli vero ante annos quinque collapsi ruina cum altare confractum fuisset, eo reparato encaenia quoque sacrae aedis reparata. navvvyis hic memorata vigi lias dedicationi praevias in ecclesia c o r a m S S . reliquiis p e r Ibid. 19. oilértiov] conventus in quo imperator orat, et de religionis maxime, et de reipublicae momento tractat. NicelasinManueleComneno, κατηχητηρίουςὤδινελόγους, ovs quoi oiléria sermones, quibus instrueret, depromebat: quos vocant silentia. Zonaras in Leone philosopho. ovx é d v νήθη διαλεχθῆναι τῇ συγκλήτῳ περὶ νηστείας τὴν συνήθη διά λέξιν, ἡ καλεῖται σιλέντιον· consuetam orationem ad sena tum de ieiunio non potuit proferre, eam dicunt silentium. ex his dissertationem potius quam conventum silentium referre cernis. forsan quia sine strepitu modeste ac velut silentio fieret.
NOTAE . 457 agendas, τὸ ἐξῆλθεν , deportatas ex priore in novam eccle siam reliquias, τὸ καθεζόμενος ἐν τῷ ὀχήματι habet e x e m plum pagg. citandis in indice v. dedicatio ecclesiae. τὸ ἀ π ο στολικὸνσχῆμα colobium est, de qua euchologicanostra disserunt : τό, ἄρατε πύλας, versus est in ecclesiaededicatio ne sacris in ecclesiam reliquiis inductis cantandus:de qui bus singulis euchologica nostra de ecclesiae dedicandae ritu, etalio,simotum altarefueritσαλευθείσηςτῆςἁγίαςτραπέ ζης • de annua dedicatae ecclesiae CP . celebritate Menaeum Inense Decembri. consecrationis istius tempus idem statui tur in chronico Alexand. tantum dies eius mensis 24 desi guatur. 370, 18. ἀπολαβὼν καὶ πάσας αὐτοῦ τὰς ἀξίας] variae de Belissario conduntur historiae, quas Tzetzes Chil. 3 h i storia 88 breviter perstringit. ὅν τύχη μὲν ἐδόξασεν, ἀποτυφλοῦ δὲ ὁ φθόνος. ἄλλοι φασὶ τῶν χρονικῶν μὴ τυφλωθῆναι τοῦτον · ἐξ ἐπιτίμων δ' ατιμον ἐσχάτως γεγονέναι· καὶ πάλιν εἰς ἀνάκλησιν δόξης ἐλθεῖν προτέρας. hic Belisarius dux magnus: Iustiniani temporibus magister militiae Ibid. 19. ἔφθασε δὲκαὶ Πέτρος ὁ μάγιστρος] eius le gationem fuse descriptam in excerptis Menandri exhibent ipsa de legationibus excerpta editionisRegiae, pag. 140, qua τῶν περὶτὸνβασιλέαἡγεμὼνcelebratur:deeodem Suidas. 371, 1. Ερμηχιόνων] Theophanes Byzantius apud Pho 369, 15. Κουτζίνας τις ὀνόματι] de quo fuse in prac cedentibus, ubi de bello Vandalico. οὗτος Βελισάριος ὁ στρατηγὸς ὁμέγας, Ιουστινιανείοις ὢν ἐν χρόνοις στρατηλάτης πρὸς πᾶσαν τετραμέρειαν γῆς ἐφαπλώσας νίκας, ὕστερον φθόνῳ τυφλωθείς, ὢ τυχῆς τῆς ἀστάτου, ἔκπωμα ξύλινον κρατῶν ἐβόα τῷ Πιλίῳ Βελισαρίῳ ὄβολον δότε τῷ στρατηλάτῃ in omnem telluris quadrantem extendens victorias ultimo invidia excaecatus , ο fortunam instabilem ! poculum ligneum tenens exclamabat in Millio, Belisario magistro militiae obolum date, quem fortuna quidem extulit, invidia veroprivat oculis. alii chronicorum scriptores excaecatum negant : ex honoratis autem postremo infamemfactum, atque iterum reparata priori sorte a d gloriae culmen rediisse.
458 IN THEOPHANEM tium , cod. 64 Turcos, olim Massagetas, in Oriente ad T a naim sitos, Χερμιχίωνας a Persis vocati testatur. 371, 6. ἐν τοῖς Μυριαγγέλοις] thermis Angelorum coe tui dicatis, quibus tum precibus, tum aquarum calidarum f o mentis sanitas reparabatur. Procopius de aedif. Justin. lib. 5. aquas suapte natura calidas apud Bithynos (Galatas scri bit auctor) fontes effundunt in loco, quem incolae Pythia v o cant. has in solatium et refrigerium habent, c u m multi alii, tum imprimis Byzantini. hic magnificentiam rege dignam Iustinianus ostendit,structisregiisdomibus,quae prius nonfue runt,aedificatis in publico lavacris calidarum aquarum illic scaturientium, et deductis per canales in hunc locum fontibus potabilium aquarum, ut unicuique scaterent. quin etArchan geli templum, et infirmantium refocillatorium (quasi piscinam Hierosolymiticam ab angelo movendam) multo maiora ac ampliora effecit. apud Galatasfluvius est, etc. Ibid. 9. ὀφειλὰς ἀγαγεῖν τῷ βασιλεῖ] filiorum n o mine fidem debitam,nostris homagium dictum polliciturus. Ibid. 11. περὶ τῶν γενομένων ὑπὸ ̓Αβάρου] Ambrum Alamundari filium vocant excerpta legationum Menandri aute notas tres citata, resque Ambri istius tractantia. Ibid.16. yagaovootdotov]Servorumdominos,militum imperatorem in ecclesia orantem expectantium statio. gar cionem etiam Latini recentiores puerum vocavere. Ibid.17. peolavhov]atrium tecto opertum,aulam:hoc secundo loco positum ecclesiae navim interpretor, quasi inter alam utramque mediam aulam. concilium quintum ev u e ἐν μ ε olava habitumstatimactoruminitiolegentioccurrit. Ibid. 18. vág9x05] vestibulum ecclesiae poenitentibus, cathecumenis, energumenis, et immundis deputatum est r á o 9ns, de quo nostra euchologica. Allatius de antiquis G r a e corum templis. Cellotius, et alii. 372, 1. ἦλθεν εἰς τὸν δεσποτικὸν οἶκον] intellige fisco adiudicatas Belissarii facultates. recole simul scripta supe rius in pagg. 199, ubi de procuratoribus sacrae domus A u gustae. Ibid. 2. Εὐτύχιος πατριάρχης Κ Π . καθῃρέθη] Euagrius lib. 4 cap. 37 eadem Victor Tunnonensis anno Justiniani penultimo , quo exilii Eutychii , et Ioannis electionis causa profertur. Ibid.6. Ιουστινιανὸςὁβασιλεὺςτὸπερὶφθαρτοῦ]Εua grius idem cap. 38. Ibid.12. οἱΘεοδοσιανοί,καὶΓαϊανῖται]bellorumisto NOTAE. 459 rum semina profert in medium Liberatus breviarii cap. 20 et 23. 372,19. Ιωάννην δέ τινα μοναχόν]locus a corruptione nullatenusvindicandus:quod cum praemissisnarratiunculahacc nulla ratione cohaereat. variae lectiones dóλov in uno codice, Soulov in altero subindicantesinterpolandi suggerunt animum. non illubens itaque lego, καὶ εἰς ἓν συνελθόντες οἵ τε Γ α ϊ α νῖται, καὶ οἱ Θεοδοσιανοὶ κοινὸν ἐπίσκοπον ἑαυτοῖς ἐνεθρόνι σαν,καὶ ἐχειροτόνησαν Ιωάννην τινὰ μοναχόν · ὃν οἱ Γαϊα νῖται δόλον (vel δοῦλον) ὑπομεμενηκέναι νομίσαντες, τὸν καὶ τὰἑξῆς• convenientesinununttamTheodosianiquamGaia nitae communem sibi episcopumpraefecerunt, et Ioannem m o nachum quendam sacro ritu instituerunt, eidemque abbati d o lum se passos arbitrali Gaianitae barbam cum pelle atque carne detraxerunt. et dictione dovλov, ut Pal. et Barb. codd. legunt,supposita:eidemqueabbati,quodservum (inepisco pali sede) se arbitrarentur sustinuisse, Gaianitae barbam, etc. forsan enim in Ioanne isto delusi fuerant Gaianitae, aut certe servum eundem ab eis aestimatum poena quoque servili mulctaverunt, barbae nimirum decussione. Anastasius T h e o phanis pene interpres mutilum omnino sensum hic exprimit. cuiusdam abbatii (abbatis) barbam cute atque carne decoria vere. subiungit quae Graecis in codd. nullatenus legimus. taliter autem haereticorum dementia gerere consuevit, adeo ut, quae Paganorum sunt multoties operentur. Ibid. 9. Zogiav] Theodorae neptem, ipse ex Vigilantia sorore lustiniani nepos , et Dulcissimi filius. Victor T u n nonensis. Ibid. 20. noínos dè vnútɛia ] ab ipso Justino p r o missa munera quam ingentia canit Corippus lib.3 et 4. di tabo plebes opibus, etc. 374, 5. Μακαρίου τότε ἐκβληθέντος] Nicephori chro nicon. Euagrius lib. 4 cap.36. ἔφασκον γὰρ αὐτὰ τὰ Ὠρι γένους πρεσβεύειν δόγματα. ferebatur eum Origenis dogmata tutatum. meram ovoxEvry existimat auctor. Ibid.15. Evrvios dè anel9wr] Euagrius lib.5 cap.16, Nicephori chronicon. 375, 2. pardára] principis responsa, quae qui denun tiabat , mandator, de quo supra. hinc vulgaris recentiorum 373, 5. uŋvi Noeußoi s'] ita chronicon Alexandri. Ibid.18. Αἰθέριος, καὶ ῎Αβδιος] de illorum coniura tione, et moribus Euagrius coaetancus lib. 5 cap. 2. A d Satov porro secundum hunc nuncupat.
460 IN THEOPHANEM 375, 5. Tovoriviavos ] Venetos Prasinosque pariter a caede sibi mutuo inferenda repressuras Iustinus, utrisque diversa mentem in eandem significat: Venetis ; Iustinianum eorum factioni quondam proclivem amisisse:Prasinis;tu multus eorum illatis etiam caedibus compescere peritum I u stinianum in sese nondum extinctum, imo superstitem mane re. quare utrique ab iniuriis abstineant. Ibid. 9. προφάσει τοῦ ἐκεῖ ταφῆναι Ἰοῦστον] defuncto= r u m cadaveribus extra ecclesias sepeliri consuetis, c u m I u stum filium in Archangeli aede tumulasset Iustinus, ut locum sacrum in suos usus mutaret, et palatium construeret л g ó pao invenit. S. Sophiae templo comparat illud Corippus lib.4. inclita praeclarum duo sunt imitantia caelum, consilio fundata dei ; venerabile templum et Sophianarum splendentia tecta novarum. Ibid. 13. Poung Bevéditos en ] desunt in Barb. Palat.etPeyrez.legunt Pouns Bevédixtos etŋ absque anno rum numero. tres potius quam quinque reponendos censeo : Ioannis quippe successoris post annos tres nomen memora tur pag.208. Ibid.18. τῶν ἁγίων ἀναργύρων ἐν τοῖςΔαρείου] ἐν τοῖς Βασιλίσκου habent orig. CP . aliud ἀναργύρων Cosmae et Damiani nullo pretio medicantium templum celebrant illae: οἱ ἅγιοι ἀνάργυροι ὄντες εἰς τὸ Ζεῦγμα ἐκτίσθησαν παρὰ Πρόκλου πατριάρχου Κ Π .μαθητοῦ τοῦ Χρυσοστόμου. SS. mercede non conductorum ecclesiam ad Zeugma positam P r o clus patriarcha C P . Chrysostomi discipulus extruxit. 376 , 1. 'Αναστάσιος ὁ ἐπίσκοπος ̓Αντιοχείας] cuius h i storiam, et Gregorii mores descripsit Euagrius lib. 5 capp. 5 et 6. Ibid.9. Ναρσῆς ὁ κουβικουλάριος] cubiculariorum , et eunuchorum, quibus scu praepositus, Narses praesidebat, se riem et ministeria depingit Corippus lib. 3 ad medium. Ibid. nowrooлadúotos] protectorum comes, ense a r m a tus, turmaeque sibi subditae signum gerens. Corippus lib. 4. sibi occurrentium interrogatio:τívapardára,quaenam prin cipis mandata? insulse quidam interpretantur, quae nova? Ibid. 7. τὸ παλάτιον τῶν Σοφιανῶν ] ad palatium illud nominis eiusdem portum extitisse,totius nimirum CP.par tem ita vocatam referunt orig. CP.Gyllius de topog.CP. lib. 2 cap.15.
οἶκος ἦν Ναρσοῦ πατρίκιου, καὶ πραιποσίτου· καὶ τὰ NOTAE. 461 astabat Narses, sedemque ornabat herilem , splendida signa gerens, etc. hinc armata manus dextram laevamque tuetur caesarei lateris, clypeis pia terga tegebat ingens excubitus, protectorumque phalanges. 376,11. τὴνοἰκίανΝαρσοῦ] orig.CP.τὰΝαρσοῦ, Ens. Narsis compitum, domus Narsis patricii et praepositi erat, etc. Ibid. τὴν μονὴν τῶν Καθαρῶν] in qua soli eunuchi ab hominibus facti degerent: vere Kadago . ita me legisse Ibid. 12. ἀκούσας δὲ Ἰουστῖνος] Iustini nepotem istum pari nomine vocatum refert Euagrius lib. 5 cap. 2, ac tum hoc,tum locis aliisIustini acta,quasiinfensus,sinistrein terpretatur. Ibid.15. saroxτie ]orig.CP.etProcopiuslib.1 de aedif. Justiniani : qui Borealem et meridionalem S. S o phiae templi testudines Iustiniani aedificiis adscribit. 377,1. Ῥωμαῖοί τε, καὶ Πέρσαι τὴνεἰρήνηνδιέφθει pav] a ruptis Romanos inter et Persas foederibus historiam suam Theophanes Byzantinus apud Photium succinctus e x tans auspicatus fuerat: ab eo Theophanem nostrum in sua scriptadivertisseplurima omnino indubium:quae velper iisse, vel a blattis latenter corrodi musarum , si quis est amor sincerus, deplorat. consulenda Menandri excerpta. Ibid. 3. καὶ ἀποστεῖλαι τὸν βασιλέα Ἰουλιανόν ] est Nonnosi,patris eiusAbrami,necnon eiusdem avi adHomeri tas, Saracenos, et Aethiopas inter Photii epitomas contracta legatio. video nonnisi a Iuliano nomen diversum : res et personas incidere ac plane consentire observo. quid si N o n nosus alterum Juliani nomen , aut Iuliani Nonnosi in ea le gatione comes? lector accuratus discernet. Iuliani parem Nonnosi legationem indicasse sufficiat. memini. necnon ensipotens (spatharius) membrorum robore terga tegens domini claris fulgebat in armis. cecinerat superius : constans , Ibid.4. Ἰουλιανὸν τὸν μαγιστριανόν]Ἰουλιανὸνγραμ ματέα τῶν ἀπορρήτων, a secretis, laudant excerpta Menandri de legationibus , et Procopius de bello Pers. magistrianus idem qui Suidae, et Basilicorum glossae magisterianus, (Lati.
na Graecis hic promiscua) apud illum xaorgioios,cui manus in litteris reddendis assignatur. Victor Tunnonensis. litteras satis idoneas Iustiniano principi per Olympium magisterianum mittunt.a magistro officiorum directus eiusmodi nomen ob tinuit. notit. imp. 378,4. orrágior] imago a pectore depicta, qualis in signis militaribus antiquis. Ibid.19. Ούννοι,οὓς Τούρκους λέγειν εἰώθαμεν] Theo phanes Byzantius Photii codice 64. πρὸς εὖρον ἄνεμον τοῦ Τανάϊδος Τοῦρκοι νέμονται, οἱ πάλαι Μασαγέται καλούμενοι. ad Tanaidis Orientalem plagam Turci degunt, qui quondam Massagetae vocati. excerpta Menandri. των Τούρκων τῶν Σάκων καλουμένων τοῦ πάλαι, Turci , qui Sacae antiquitus vocabantur. ad Danubii littora locat Fredegarius, et a T u r chot rege, ex quo Franci propagati, nomen imponit. Ibid. 21. προφασίζετο τῶν ̓Αρμενίων πρὸς αὐτὸν ἀν Tapoiar] integram quorum historiam texit Procopius de bello Persic, quae ad hocce tempus spectant enarrat Euagrius lib. 5 cap. 7. 379, 6. κοινοῖς ἀναλώμασι τὰ φρούρια ἐφυλάττοντο] pacis initae c u m Persis conditiones habes in excerptis M e nandri editionis Regiae pag. 140. Ibid. 13. Ῥώμης ἐπίσκοπος Ιωάννης] erraverunt huc usque non infrequenter auctoris Theophanis chronica ca nonia: hic mutila primum apparent in Romanorum episcopp. componendo diagrammate. Ioannis hic sonat nomen : de annis et annorum summa altum silentium. brevi nomina ipsa tacebit, sed neque integriores sunt alii codd. quibus eadem desiderantur, et in quibus variae sunt aliae mendae, quas variae lectiones annotant. consulendae illae in pag. istam 208 nil in eis quam varia et praccipua discordia ob Ibid.14. ἠσθένησεν ὁ βασιλεύς] in annum imperii octavum infirmitatem eandem refert chronicon Alexandr. 462 IN THEOPHANEM Ibid. 20. πρεσβεύουσι πρὸς Ιουστῖνον] legationis cau sam, et a Romanis reciproce missos legatos narrant excerpta Menandri , et epitome Photiana Theophanis Byzantii. servatur. eamque fuisse φρενὸς παρακοπήν,amentiam ex tristitia scri bit Euagrius lib. 5 cap. 11. excerpta de legationibus ex Menandri libr. 2,Fredegarii scholastici chronicon. an non verbera fratri Badurio inflicta, idemque mox imperatoris cursu ad pacem quaesitus, amentiae sunt indicia? in indi ctionibus numerandis auctor chronico Alexandrino annos I u
NOTAE. 463 stiniani39 recensenti haud convenit: acIustiniimbecillitatem a Septembris die septimo prorupisse narrat. 380,13. τῷδ ̓αὐτῷ χρόνῳγέγονεπόλεμος]Theopha nes Byzantius apud Photium. Μαρκιανὸς ὁ τοῦ Ιουστίνου τοῦ βασιλέως ἐξάδελφος, τῆς ἕω χειροτονηθεὶς στρατηγὸς εἰς τὸν πρὸς Χοσρόην πόλεμον ὀγδόῳ ἔτει τῆς Ιουστίνου βασι λείας ἐξαποστέλλεται. Marcianus lustini imperat. patruelis Orientisdux iam renunciatus,inexpeditionem adversusChos roem octavo imperii Iustini anno missus est. Ibid. 20. Ορμίσδας δὲ ὁ βασιλεὺς Περσῶν] levesistos Romanorum et Persarum conflictus, (ex quibus Persarum rebus talis accessio facta) fuse describit Euagrius 1. 5 c. 8 9 et 10. tempus ex Theoph. Byzant. colligitur: qui Marciani in ducem institutione anno Iustini octavo assignata, mox li beratam Nisibim,etDaras urbem aPersis captam narrat,quae ex Theophanis nostri calculo in annum succedentem congrue possunt incidere. porro qui Martius Theophani nostro, is Byzantio et Euagrio Marcianus : qui Artabanes eidem ; is Euagrio Aduarmanes ; Byzantio Baramaanes audit, in e x e m plarivero Barberino Ardabanes,inPalatinoAdarmanesle gitur. Archelaus porro apud Euagrium Theodori nomen gerit. auctori demum summe adversanturByzantius,etEua grius victorias hic memoratas Chosroi accensentes, quas ille filio Ormisdae refert acceptas : cuius discriminis iudicio ad Menandrum in excerptis delato,Theophanes noster damnatus abscedet: Ormisdam quippe nonnisi Tiberio Justini succes sore annis iam aliquot imperante regia cidari redimitum pronuntiat pag. 168, Euagrius quoque lib. 5 cap. 15. ea demum clade accepta posvitida ex animi moerore Iustinum invasisse scribit Euagrius cap. 11 , qua laborans Tiberium renuntiavit Caesarem, et reip. administrationem ei commisit: cuius rei gestae in annum sequentem auctor historiam reii cit, eandemque chronicon Alexandrinum octavo perperam exhibuisse dices, nisitunc eam levius tulisse,hic eidem omni no succubuisse imperatorem affirmaveris. 381, 16. 'Iovorivos o ßaoikeus] excerpta de legat. M e nandri lib. 2, Euagrius citatus, Fredegarius scholasticus. 382, 3. τὴν συναγωγὴν τῶν Ἑβραίων] origines CP. Ibid. 10. Evruzios anéλaße] Euagrius lib. 5 cap. 16, Ibid. 16. 9ov oi Aßágɛıç] excerpta de legationibus ex Menandro cladem a Tiberio acceptam referunt editionis Regiae pag. 115.
Nicephori chron.Ioannes μéoov Evτvyíov in canonibus s y n odicis Seguierianae bibliothecae scribitur. 383, 14. γενομένης τῆς εὐχῆς] cuius faciendae ritum expressimus in euchologicis. Tiberius iste primus est, in cuius inauguratione preces adhibitas legimus, reliqua ex Euagrio lib.5 cap.13. Ibid.7. as npoléhɛxta ] adeo ut alia ecclesiae inaugu ratio adhibita non fuerit. Ibid.10. μavdator]imp.responsumvocatmandatum. Ibid. 11. Δαγισθέως] orig. CP . ὁ καλούμενος Διηγη σθέως, ἄθροισις ἐκεῖσε ἐγένετο τὸ παλαιὸν τῶν δύο δημοτι κῶν μερῶν · καὶ τρίκλινος ἦν ἐκεῖσε παμμεγέθης · καὶ ὅτε οἱ δήμαρχοι ἤθελον ποιῆσαι τὸν σύλλογον,ἐκεῖσε ἠθροίζοντο. locus Diegestheos erat is ad quem olim duae populifactiones (in circo aurigaturae) conveniebant : ibi porro triclinium i n gens extitit. tribuni vero factionum suorum censum facturi, eum in locum se recipiebant. factionibus itaque Anastasiam Tiberii coniugem, vel Sophiam , quae Iustini fuit, Augustam renunciari petentibus , ipse Sophiae querelis obviam iturus, et populi assensurus petitis,Anastasiam Sophiae se praeferre, ab ea licet adoptatus, significavit; ecclesiae nomine, a p o pulo, quod ad eam et Diegestheum congregari soleret, s u m mopere cultae prolato, quo coniux Anastasia noscebatur i n signita, acclamatio Tou Pixas , Latina est, tu vincas, qualis imperatorum , Ibid. 12. τότε Τιβέριος μεγάλας δυνάμεις] imperio Ti berii ineunte haec gesta declarat Euagrius lib. 5 cap. 14. Ibid. 17. ὑπὸ τὰ μέρη Χοσρόου] Ormisdamn in Persa rum regum laterculum ab auctore relatum haec ipsius verba indicant : quare sub Chosroe duce interpretatus sum . placent magis codd.Barb.etPal.vnò Mayooooov legentes,subMe chosroe duce: in his quippe correctior littera: Tò vnò ta éon, non nisi vulgaris idiotismi, quo praepositionibus cun ctis accusandi casus adiungitur, proprium est. Ibid. 18. ἐφ ̓ ὃ χρόνον τετραετῇ] ita legunt cuncti codd. cuius vice reponerem lubens p ' , super hoc, paciscuntur. Peyrez. codex legit deinde zoovov xai toistη, quod non a d 384,6. μηνὶ Ὀκτωβρίῳ, ἰνδικτιῶνι ιβ'] chronicon Alex. adstipulatur. 464 IN THEOPHANEM 385, 1. ὑπατείαν πολλήν] Anastasius rogam mullam , ῥό yav ille legerat. Ibid. 14. ̓Ιουστινιανόντινα στρατηγὸν ἀνατολῆς]magi strum militum Orientis reddit Anastasius.
moral.inIob.lib.14 capp.31 et32. 1 cap. 1. NOTAE. 465 versatur τῷ χρόνον τετραετῆ, ut enim χρόνος antiquistem pus,itamodernis annum refert:χρόνονitaqueτετραετῆ qua driennii tempus antiquis : χρόνον autem καὶ τριετῆ modernis Graecis, quorum dialectus iam tum Theophanis inoleverat ae tate, annum unum , ac deinde triennium significabat: id est, annos quattuor. 355,19. λυμήνασθαι]negandi praepositio μὴ mihide sideratur: nisi velis Romanos Persasque ideo in concordiam convenisse, quod armis quasi communibus Orienti vastitatem intulissent: quod ridiculum. 386, 1. ὁ τῶν Περσῶν βασιλεύς] Euagrius iterum lib. 5 capp.14 et 15. 387,8. ΤιβέριοςΚωνσταντῖνος]"ΙουστῖνοςἐποίησεΤι βέριον Καίσαρα μετονομάσας αὐτὸν Κωνσταντῖνον. Iustinus Tiberium Caesarem creavit, et Constantinum nominavit. idem. Ibid.10. Televτnoev Evrúxios]Eutychium CP.anti stitem Tiberio imperante defunctum aperte scribunt Eusta thius in eius vita apud Surium 6 April, et Gregorius magnus quare Baronium ad Mauritii annos eius obitum distulisse miror. videndum N i cephori chronicon. Ibid.13. 6 dafaoiλevsTißéquos]Tiberianos,siveCon stantinianos istos praetorianis accensitos ex vestium et a r m o rum distincto genere concesso arbitror. Simocatta lib.3 cap. 15. Τιβέριος Μαυρίκιον στρατηγὸν προστησάμενος, τότε δὴ τῶν σωματοφυλάκων τοῦ βασιλέως ἡγούμενον. Tiberius Mauricium tum praetorianorum praefectum ducem constituit, etc. quae subiunguntur apud eundem reperire licet capp. 15 et 16, et Euagrium lib. 5 capp. 19 et sequentibus. Ibid.16. Ovdegátov]itacuncticodd.correctiorCo dinus, Φοιδεράτους scribit. Ibid. 19. nokitεias Te] consule varias lectiones. vide pariter ad pag. 216 annotationem secundam, qua noλireia regionis nomen est. Ibid. 7. priori nagέneσev] ultimum morbi conflictum, μελaivns xoans, atrae bilis, vi incessisse docet Simocatta lib. 30 388,6. T ' Avyovoτo μnvi d'] ita chron.Alexand. Theophylactus Simocatta lib.1 cap.1 et lib.3 cap. 18,E u a grius lib.5 cap. 22 et 23. Ibid. 9. v 1 roißovvalig] chronicon Alexand. scribit Theophanes II.
ἓν προκέσσῳ τοῦ ἑβδόμου, in processu ad Hebdomum habito. Simocatta,φοράδην ἀχθεὶς ὁβασιλεὺςΤιβέριοςἐπὶτὴν ἵπαι θρον τῶν βασιλείων αὐλήν, ἥτιςπαρήνωται τῇ πολυστιβάδι τῶν ἀνακτόρων οἰκίᾳ , καὶ προαυλίῳ περιφανεῖ, καὶ περιδόξῳ τῷ προσκηνίῳ. imperator Tiberius lecto gestatus ad regiae atrium sub dio positum, quod aedium multiplici contignatione fastigiatarum domicilio adiungitur, et illustri vestibulo, visen doque proscenio vicinum est. tribunalium itaque aream p a tentem existimo, ad quam imperator ad allocutionem proce dere nonnunquam soleret. 389,16. ἡμέραςὀκτώ]duosaliosadditCedrenus:ac merito. quinto namque Octobris imperator salutatus, post annos imperii tres, ac menses decem, si Augusti decimo quarto, ut habet chron. Alexandrinum , et auctor adstipula tur,Tiberius animam reddidit,ad praedictam annorum et mensium summam dies adhuc decem adiecit. Ibid.1. μετ ̓ὀλίγονγάμονπεποίηκεν]Mauritiinuptias nonnihil post arreptum ab eo imperium describit Simocatta lib. 1 cap. 10, Euagrius lib. 6 cap. 1. Ibid. 20. παρενύμφευσεν Μαρίτης] Μαργαρίτης corre ctius effertur apud Simocattam. paranymphus ctiam hodie apud Graecos sponsam deducit , atque idcirco νυμφαγωγὸς audit: et sponsorum coronas (redimitos quippe Graecos n u bere, et nuptias στεφάνωμα vocare scripsimus ad euchologi ca) retro sustentat. eas tamen nusquam attigit Margarites ex Simocattae observatione, quod sponsi, non ut plebeii, sed iam imperatores coronati ad coniugium accederent. é dè νυμφαγωγὸς κύλικι τοὺς νυμφίους ἐφιλοφρονήσατο. οὐ θ έ μις γὰρ ἦν ἐπιθέσθαι στεφάνους. οὐ γὰρ ἰδιῶται ἐτύγχανον οἱ νυμφευόμενοι· ἤδη γὰρ τοῦτοτῷ βασιλικῷ ἀξιώματιπρο κατείληπτο · hic nymphagogus ille palam sponsis pateram meriplenamiucundovultuporrigit:nam serta üsdem impone non licebat: quod privati non essent: et istuc ipsum iam imperatoriae coronae anteverterant. 389,1. τῷδὲ ̓Απριλλίῳμηνί]Simocattacap.11.ἦρος ἀρχομένου, vere se aperiente. Ibid.5. τὸ γενέθλιον ἱππικόν] terrae motus die decimo factus,Circenses ludos undecimo celebrandos praepedivit. Menaeum die Maii 11. τὴν ἀνάμνησιν πνευματικῶς ἐπιτε λοῦμεν τοῦ γενεθλίου ταύτης τῆς θεοφυλάκτου, καὶ βασιλίδος τῶνπόλεων. natalitiorumadeocustoditaeurbiumhuiuscere ginae memoriam spiritualiter peragimus. Hesychii Milesii res patriae consulendae. 466 IN THEOPHANEM re
NOTAE. 467 389,6. τῷ δ ̓ αὐτῷ μηνὶ πρεσβεύουσιν οἱ ̓Αβάρεις] Sim mocatta a cap. 3 lib. 1 ad 8. Ibid.18. Χαγάνος]dignitatisnomen.Suidas,ὁτῶνΣκυ θῶνἀρχηγός.Scytharumdux. Simocattalib.7cap.8.τῶν ἡγεμόνα τῇ τοῦ Χαγάνου προσηγορίᾳ φαιδρύνουσί. ducem Chagani nomine honestant. 390,5. ἐν δὲ τῇ ἀνατολῇ Ἰωάννην τὸν Μουστάκωνα] Simocatta cap. 9. ᾧπερ ἐπώνυμον τὸ τῆς ὑπερώας χελύνης κατάκομον, ὃν δὴ καὶ Μυστάκωνα προσηγόρευον Ῥωμαῖοι. cui ex longitudine superioris labri mystacis, Romani cogno mentum Mystaconi indiderant. μύστακα recentiores profe runt μουστάκι,ex quo corrupte Μουστάκωνας. eius gesta delibat Euagrius lib 6 cap. 2. Ibid.8. Καρδαρήγας] Simocattae,ubique Καρδαρίγας· itapariter plerisque codd.ms. Ibid. 15. ὕπατος ὁ βασιλεὺς ἀναγορεύεται] cum consul idem qui imperator a lustiniani temporibus renuntiaretur, et retineretur perpetuus, anno Mauricii primo, qui fuit in dictionis primae, vacuo consulibus reperto (πρῶτος [Μαυρι κίου] ἐνιαυτὸς ἀνύπατος habet chron. Alexand.)annus M a u ricii secundus , et indict. 2 consulatus eius primum n u m e rare coeperunt ex eodem chron. ἰνδικτ. β', μετὰ ὑπάτ.Μ α υ ρικίου Τιβερίου Αὐγούστου τὸ πρῶτον μόνου. indictione se cunda . anno secundo (post consulatum videlicet Tiberii a n num quartum, quare interpres inepte anno Mauricii secun do.) Mauricio Tiberio Aug. primum solo consule. videndus omnino Simocatta lib. 1 cap. 12. Ibid. 17. προβάλλεται δὲ Φιλιππικόν] Simocatta lib. 1 cap. 13, Euagrius lib. 6 cap. 2. 391, 8. τὰ γὰρ Σκλαβίνων ἔθνη] incursiones eorum re fert Simocatta cap.7, Suidas de Sclavinis, Σκυθῶν ἔθνος πε ράθεν τοῦ Ἴστρου , Scythae trans Istrum . Ibid. 11. τοὺς δήμους] plebes reddit Anastasius : ego populi factiones. Ibid. 16. ̓Ανδραγάστῳ ] ita Anastasius. videndae variae lectiones. Ibid. 19. Φιλιππικὸς ἀναλαβὼν τὰ στρατεύματα] anno Mauricii secundo ineunte, ipso iam consule, Ioannem Orien talium copiarum ducem, de quo anno principis istius primo, dignitate m o t u m observat Simocatta ad cap. 12 calcem, et Philippicum confestim subrogatum. quocirca sub anni tertii primordia potuit hic narrata exequi. ipse Simocatta cap. 13. μετοπώρου τε ἀρχομένου παρὰ τὸν Τίγριν αὐλίζεται. autumno primo , a quo Theophani tertius annus incipit, apud Tigrim stativa habet : et exinde ad eius gesta referenda p r o cedit. 392, 1. καταλαβὼν τὴν ̓Αρζάνην] Arzanem metnorat Procopius Persic.2 oppidum a Constantiana dierum duorum itinere distans. Arxenenem legit hic Anastasius, quasi urbem captam : Simocatta lib. 1 c. 14. Αρζανηνὴν χώραν · quae Transtigritana est apud Ammianum. Ibid.7. ὁδὲΦιλιππικὸςἐνΚΠ.νοσῶνπαραγέγονε]de buerant haec ex Simocattae lib.1 cap.14 calculis in anni se quentis ab autumno exordientis initium differri. ὁ δὲ στρα τηγὸς τῆς νόσου ἀπήλλακτο , καὶ χάρακα διελύσατο. χειμῶ νοςγὰρ ὥρα ἤδη που παρεφαίνετο,καὶ τὸν βασιλέαἀσπαζό μενος εἰς Βυζάντιον ἧκεν. Philippicus e morbo recreatus, militibus hyeme iam appetente missionem dedit, imperatorem que salutaturus, Byzantium venit. Ibid. 12. Φιλιππικὸς ἐξεληλυθὼς τῆς βασιλίδος] Simocatta cap. 14 exeunte, ἦρος δὲ παρανίσχοντος, καὶ ἁλέας ἐπιφοι τώσης τῆς γῆς , Φιλιππικὸς τῆς βασιλίδος ἐξεδήμησε πόλεως. vere postea incipiente, et tempore suo arvorum sinus laxante, denuo ex urbe imperatrice Philippicus discessit. reliqua cap. ult. et lib. sequentis capitibus prioribus. monstrat : Anazarbum cum Anastasio reddidi. verunt . abunde variae lectiones. Ibid. 17. καὶ οὕτω πρὸς τὸν Φιλιππικὸν ἀνέκαμψεν] autumno. id est, anni sequentis initio Heraclium rediisse d e monstrant Simocattae lib. 2 cap. 10 verba, εἶτα ἐπανῆκεν ἐπὶ τὴν Ῥωμαϊκὴν πολιτείαν, καὶ ἀναμίγνυται αὖθις τοῖς ἀμφὶ τὸν Φιλιππικόν. et infra, χειμῶνος γὰρ ἤδη ἐνεδήμει 468 IN THEOPHANEM 394, 1. τὸ τοῦλδον] idem ἀποσκευὴν ἐχειρώσατο , ἣν σύνηθες Ῥωμαίοις τῇ ἐπιχωρίῳ φωνῇ τοῦλδον ἀποκαλεῖν. spo lia cepit: tuldum Romani propria sibi voce appellare consue Ibid.4. τὸνἀνεψιόν]Barb. ̓Ανεψήχ,viripropriumno men : Simocatta ̓Αψὶχ τὸν Οὖννον. Ibid. 16. ἐπὶ τὸ ῎Αρζαβον]῎Αρζαμον scribit Peyrezia nus codex. Simocatta ̓Αρζαμών, et fluvium Persicum de 393 , 18. Βιταλιανός] Simocatta lib. 2 cap. 4 Βι τάλιος. 395,5. Καρδαρήγων] idem qui Καρδαρήγας, de quo
NOTAE. 469 395, 19. ὁ τῶν ̓Αβάρων Χαγάνος] Simocatta ad notae praecedentis verba, ἐπεὶ δ ̓ ἐκρίτιδεςὧραι τὴν περιχθόνιον πόαν ἐξέφυσαν. at simul verra tempestas herbis circumqua que prata convestivit, etc mox abrupto sermone,cui pro pterea praesentia Theophanis deesse coniicio, subdit, τούτῳ ἐνιαυτῷ Κομεντίολος ἐπὶ τὴν ̓Αγχίαλον ἧκε. hoc igitur anno Comentiolus Anchialum venit: quae eadem post lineas tres a u ctor exscribit. quae porro sequuntur excerpta Simocattae sunt a cap. 10 ad 17. 396,10. Τζαπαρδά]illeΖαδαλπᾶ.variaelectionesali ter. Anastasius Zandapa. miscella quoque variat. Ibid. 13. Τομαίαν] Anastasius Mean : legit in Graeco codiceτὸ Μέαν. 397, 4. οὐδέ τινος δεόμενος ὑποθήκης ] Anastasius in sulse: vani cuiusdam daemonis repromissionibus deceptus, m i scella, ducis exscripsit. Ibid. 19. τόρνα, τόρνα,φράτρε] voces Italicae,verte, verte, frater. 399,4. κατ’ἐκεῖνον δὲ χρόνον] ex Simocattae cap. 18 lib. 1 et lib. 2 quattuor prioribus, et Euagrii lib.6 cap. 4. Ibid.6. Μάζαρον Βεϊοῦδες,Σαπφήρης]idem Μαζά ρων, Βεϊουδαές, Σαπείρ. Anastasius Mazarorum : Bavides, Saphires . 400,2. παρέδωκαν] adde πυρί, dictionem cunctis in exemplaribus desideratam , Anastasio castrum igni proditum scribente. Ibid. ὁ δὲ Φιλιππικὸς αὖθις εἰς Βυζάντιον] haechye me ineunte peracta testata reliquit Simocatta lib.2 exeunte, ὥρας δ ̓ ἐπιούσης χειμῶνος ἄνεισιν ὁ Φιλιππικὸς ἐπὶ τὸ Κ ω ν σταντίνου ἀστύ . h y e m e i a m ingrediente Philippicus C P . Ibid. 12. Πρίσκος δὲ καταλαβών]alia haec primo vere gesta.Simocattalib.3 cap.1. ἦροςδ ̓ἐπιγενομένου,ὁμὲν ἀπεχειροτονεῖτο, ὁ δὲ τῆς ἡγεμονίας ἀπήργετο. iam igitur καιρός. postmodum in ditionem Romanam reversus, etc, ad Philippicum sese rursus aggregat, etc. hyems quippe ante fores iam erat. Ibid. μαγγανάρην] Hero. ἁρματοποιός, μηχανοποιός μαγγανάριος. μάγγανον enim machinam refert. etymologici auctor, ἑλεπόλεις σημαίνει τὰ μάγγανα. discedit.
ipso vere Philippico abdicante, Priscus excludebatur. inter pres perperam , Priscus inivit magistratum. legendum quippe ἀπείργετο . 400,14.ἐπὶ τὸΜονόκαρτον] Anastasius,apud Mono cartum.miscella, apud Monetarium. loci an officii nomen, mihi dubium. 401,8. Κωνσταντίαν] Anastasius cum Graecis ms Con stantiam . Simocatta , Constantinam . Ibid. 11. ἀποστρέφειν] repono ἀποστερεῖν. Ibid. 14. ἀνδριάντας εἰκόνας] adverte ἀνδριάντι, sta tuae.εἰκόνι,imaginis,picturae,caelaturae,toreumatis signi ficantiam tribui. innuit id Simocatta lib. 3 cap. 2. Ibid. 10. Βαρουζᾶς] Simocatta Μαρουζᾶς. Ibid.16. ἔκτισετὸνΚαριανόν]originesCP.τὰ Καρια νοῦ, καὶ τὸν ναόν, καὶ τ ὸ γηροκωμεῖον ἀνήγειρεν Μαυρίκιος βασιλεὺςσὺν τοῖς ἐμβόλοις.οἶκος δὲ ἦν ἐκεῖΚαριανοῦ πα τρικίου, ἐξ οὗ καὶ ὁ τόπος εἴληφε τὴν προσηγορίαν. Caria num , templum , et senum domum cum variis porticibus imp. Mauricius extruxit. ibi porro domus Cariani extitit, a quo locus nomen accepit. Ibid. 20. μηνὶ Σεπτεμβρίῳ , ἐνδικτιῶνι 5'] Longobardi cis,Mauritanis, et Persicis bellis ac tumultibus recitandis Si mocatta novum annum renovatum praemittit lib.3 cap.4. χειμῶνος τοιγαροῦν ὥρας διαδεξαμένης τὸν πόλεμον,τῇ ἀει κινήτῳ καὶ ἀμοιβαίᾳτῶντροπῶνμεταβάσει, ὁ χάραξ διαλύε ται. ἐπιγενομένου δ ̓ ἦρος· καὶ τὰ ἑξῆς·hyemebellum ex cipiente, secundum tempestatem anni mobilitatem vicissitudi nemque castra dissolvuntur. ineunte autem vere, etc. quia interpres τρόπων legit,non τροπῶν,hyemem scripsit bellum excipere secundum morum mobilitatem. inepte. et miscella Marusam. Ibid. 15. τὸν Σαρβανόν] idem cap.6 τὸ Σισαρβάνων. 404,1. πανηγύρεσιν] commerciis interpretatus estAna stasius. vide notas in pag. 224. 403,3. cap.5.Lethen carcerem memoratProcopius de belloPersico. λεγομένη Λήθη] historiam refert Simocatta Ibid. 7. Μανουσᾶν] Simocatta Μαρουζᾶν. Anastasius 470 IN THEOPHANEM 402, 3. οἱ δὲ βάρβαροι ταῖς βαρβαρικαῖς συμφοραῖς] ita mmss codices cuncti,quos quasi Ῥωμαϊκαῖς correctius scripsissent, interpretor. Ibid. 2. ὁ δὲ Ὀρμίσδας στρατηγόν] octavus, inquitSi
NOTAE. 471 mocatta lib. 3 cap. 6 , Mauricii annus volvebatur, cum B a ram Persarum dux ab Ormisda rege contra Suaniam mitti tur: verum non ab imperatoria, sed a caesarea dignitate Mauricio collata eius annos Simocattam numerare necessum videtur. reliquorum porro Hormisdae gestorum narratio nem, ex qua praesens epitome deprompta, texit Simocatta lib.3 capp.6 78 et ultimo.totisque duodecim lib.4prio ribus capitibus. Euagrius lib. ult. cap. 15. 406, 13. Φερογάνην] Φεροχάνην. 407,5. Βεσδᾶν] Simocatta Βεστάμ. Anastasius Bestam. 409, 20. κατέδειξεν ὁ βασιλεὺς Μαυρίκιος] processio nis ac precum ad Blachernas institutum in sequentem annum deportandum reor , quo Mariae nomine, (non angelica sa lutatione,ut vultSimocattae interpresLatinus lib.5 cap.10) PersasinteretRomanos bellisociosinpugna contraBaramum in tesseram dato , Chosroes celebrem obtinuit victoriam, et Persicum regnum adeptus est. 410, 2. πανήγυριν] festinus ac frequens Christianae plebis ad ecclesiam coetus,quo dei,B. virginis,aut marty rum laudes·canticis, orationum e suggestu pronuntiatarum sermonibus, ornatu templi vario explicantur, est etiam hodie Graecis πανήγυρις. Simocattalib.4 cap.15 exeunte:πανή γυριν τοῖς καλλινίκοις συστησάμενος μάρτυσιν , ἐπὶ τῶν β ή μάτων τῶν ὑψηλῶν τῆς ἐκκλησίας γενόμενος, παιωνίζων ᾆσμα καινόν, τῷ Χριστῷ ἐπινίκιον, τοῖς αἰσὶ τοῦ κατεκκλησιασθέν τος λαοῦ τάδε που διηγόρευεν. martyribus praeclaris victo ribus panegyrim, sive celebritatem instituens, e sublimi eccle siae suggestu, ad gratulandam Christo victoriam, canticum no vum cantans, ad populum congregatum ita disseruit. paucis auctor κατέδειξεν ̇ λιτὴν καὶ ἐγκώμια γενέσθαι. aliam τῆς πανυγύρεως significantiam habes pag. 221. Ibid.5. τεκνοποιηθεὶςὁβασιλεὺςΜαυρίκιος]exSimno cattae lib.4 ultimis quattuor capitibus, et toto lib. 5 com pendiosa narratio. cuius praecipuos eventus in annum alte rum conferenda monent Simocattae verba lib. 5 cap.3 in eunte. ἦρος τοίνυν ἀρχομένου ὁ νεώτερος στρατηγὸς Χοσρόην παραλαβών. καὶ τὰ ἑξῆς. primo itaque vere novus dux ducto secumChosroe,etc. Euagriuslib.5cap.1617et18. 412, 6. μηνὶ Μαρτίῳ κς ] istis chronicon Alexandri num consentiens ad annun Mauricii 8 subdit, οὐ μέντοι ἐτά γη εἰς συμβόλαια , ἢ ἄλλο τι ἐπράχθη ἐπ' αὐτῷ τῶν εἰς γ ν ώ ρισμα βασιλέως, ἀλλ ̓ ἢμόνον ἐστέφθη. interpres, sednon in societatem administrationis inauguratus est, repono . haud
tamen eius nomen in publica instrumenta relatum, nec aliud quidsubipsogestum,quod eum imperatorem argueret,sed tantum coronatus est. 412 , 10. τὴν ἐκκλησίαν τῶν ἁγίων μ ́] beneficii a m a r tyribus accepti, et urbis eorum nomine Martyropoleos anno praccedente receptae memor. videndus Simocatta lib.4 c. 15. ad haec porro contextus verba ἀνεπλήρωσεν ἐν τῇ μέσῃ οὖσαν,Barberini exemplaris margo addit, καὶ ̓Ανδρόνικος Exahhonios. scribae procul dubio tempore. Ibid. 13. εἰρήνης δὲ βαθείας τὴν ἀνατολὴν καταλαβού ons] primorum cap. ultimi lib. 5 Simocattae verborum e x pressio. Ibid. 17. ἀρχομένου τοῦ ἔαρος] hoc ipsum in annum novum refert Simocatta loco citato, ἔννατον δὲ ἄρα τοῦτο ἔτος ἐτύγχανεν ὂν Μαυρικίου τοῦ αὐτοκράτορος. reliqua lib. 6 tribus primis capitibus enarrat diffusius. 413, 19. ὁ ἵππος τοῦ βασιλέως] de quo noster Codinus pag.70 num.14. 414,3. vdoes TOETS] numerum alii codd.omiserunt, quem tamen Anastasius memorat. Ibid.18. v diahé§eoiv övtes] lectio haec, quae Barber. quoque codicis est, non contemnenda : Pal. tamen vel P e y rez.exemplaris praefertur alia:ἐν δειλίᾳἐξαισίῳ ὄντες, quae Anastasio recepta : c u m essent in formidine ingenti. 416, 7. αβουλίᾳ δὲ καταστρατηγεῖ] num suspensi animi dubium , et haesitantia felicis consilii parens? non ita. ɛv Bovhia itaque prosperi successus mater et origo. emenda tionem confirmat Anastasius. tunc optimo inito consilio a r matur, etc. 417,5. ὁ αὐτοκράτωρ Μαυρίκιος] in alium annum se ponit ista Simocatta capp. 6 7 8 et 9, verum non nisi d e cimus ab eo potest numerari. 418,15. Movoovytov]Pal.legitMovoovylov.Barb.Mov σOUXIOV. Anastasius Musacium. 419, 10. τοῦ Πρίσκου πάλιν τὸν Ἴστρον καταλαβόντος] hyeme gesta novum annum indicant apud Simocattam cap.10 undecimum tamen, eius calculi non superant. 472 IN THEOPHANEM Ibid.20. xai Doáyxov]legationis causa cap.3 legitur. 415, 1. ὁ Χαγάνος ἐζήτει προσθήκας] haec alia eodem tertio capite et tribus sequentibus, quae tamen absque t e m poris discrimine, velut anno superiore gesta narrat.