In finem. Psalmus David.
Eripe me, Domine, ab homine malo; a viro iniquo eripe me.
Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.
Acuerunt linguas suas sicut serpentis; venenum aspidum sub labiis eorum.
Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:
absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.
Dixi Domino: Deus meus es tu; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.
Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.
Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori: cogitaverunt contra me; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
Caput circuitus eorum: labor labiorum ipsorum operiet eos.
Cadent super eos carbones; in ignem dejicies eos: in miseriis non subsistent.
Vir linguosus non dirigetur in terra; virum injustum mala capient in interitu.
Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.
Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.